Αννη Παπαθεοδώρου – Οι τρείς τους.

Υπάρχουν βιβλία που απλά σου κεντρίζουν το αναγνωστικό ενδιαφέρον.
Υπάρχουν όμως και βιβλία που σου ανοίγουν το μυαλό σε άλλη διάσταση.
Στην διάσταση των αισθήσεων
και σε κάνουν να περάσεις την αντίπερα όχθη να ζήσεις απλά το όνειρο.

Όταν έρθουν οι λέξεις, όλα τα άλλα εξαφανίζονται…»

Ο λόγος για το υπέροχο Μυθιστόρημα της κυρίας Άννης Παπαθεοδώρου “Οι τρείς τους” από τις Εκδόσεις:
Άνεμος,

Η χαρισματική ταλαντούχα κυρία Παπαθεοδώρου μετά την 3λογία της ευτοπίας ταράζει πάλι τα λιμνάζοντα ύδατα της Λογοτεχνίας.

Το νέο της πόνημα είναι ένα προσωπικό και πολύπλοκο έργο, που ξεχωρίζει, που επιμένει να βλέπει την Μυθοπλασία, την γυναίκα, την φιλία με διαφορετική υφή, που ασκείται σε άλλους κώδικες στους οποίους δεν λειτουργεί το προβλέψιμο, όπου ο απλά ο λογοτέχνης αποφεύγει την επικοινωνιακή υποταγή με συνεχείς αλλαγές επιπέδου να αναδημιουργηθεί σε έναν σουρεαλισμό που δίνει τη θέση του σε μια συνείδηση σε μεταφορά.

Είναι επίσης σε θέση να αντιμετωπίσει σοβαρά και περίπλοκα θέματα μέσα σε φαινομενικά ελαφρύ και σύντομο περιεχόμενο, κάνοντας παρατηρήσεις σχετικά με την αυτο-εικόνα ή την αυτο-φροντίδα σε ρυθμούς τραγουδιού και σχεδόν παιχνιδιάρικους ρυθμούς. Ο επίμονος ρυθμός της εξαιρέτου λογοτεχνικής ομιλίας είναι σίγουρα εμφανισμένος, δελεαστικός και πειράζοντας με γλωσσικά κόλπα την ψυχή μας.

Αυτή η απλή και δυναμική ροή έρχεται σε αντίθεση με τον επείγοντα χαρακτήρα σε ορισμένα κομμάτια και ιδέες, σαν να μην μπορούν να διαρρεύσουν αρκετά ρήγορα. Το μήκος κύματος της ενέργειας δημιουργεί ένταση, επιτρέποντας στη γλώσσα να κόβει περιστασιακά σαν μαστίγιο, προδίδοντας τον θυμό και την απογοήτευση που στηρίζουν αυτό το έργο.

Το επίπεδο εμπιστοσύνης στην δημιουργό, είναι ένα ενδιαφέρον στοιχείο που πρέπει να σημειωθεί. σε μερικά κομμάτια, είναι τολμηρή και σίγουρη, ακλόνητη σε όσα πιστεύει και έχει μάθει. Αυτή η στάση γραφής σε ένα κείμενο συνεχούς ροής και το φάσμα της προσωπικότητάς της καθιστούν το γράψιμο πιο προσβάσιμο, πιο οικείο.

Οι κεκλιμένοι ρυθμοί και τα περίεργα διαλείμματα γραμμών μοιάζουν με ρυθμικό, διαλογισμό ή
ψαλμωδικό γράψιμο

Επικεντρώθηκε χαλαρά στις ιδέες της αληθινής ελευθερίας και της προσωπικής αποκάλυψης ως μέσου για να ξεφύγει από βαθιά ριζωμένα συστήματα σκέψης. Οι λέξεις που χρησιμοποιεί η Αννη Παπαθεοδώρου είναι άμεσες και έντονες και δεν φοβάται να αποκαλύψει προκαταλήψεις και μικρές κρίσεις, ταμπού και μυστικά, ιδανικό για ανακλαστική κατανάλωση που λειτουργεί ως μορφή θεραπείας, καθώς και έργο υψίστης λογοτεχνικής τέχνης.

Συνολικά, αυτή είναι ένα μοναδικό και συναισθηματικό Μυθιστόρημα που ανοίγει την ευαισθητοποίηση
του αναγνώστη σε ζωτικά σημαντικά ζητήματα μέσα από τις ηρωίδες που ταυτόχρονα είναι γεμάτα έντονα και αναζωογονητικά.

Η πραγματικότητα της τέχνης της κ. Αννης Παπαθεοδώρου φαίνεται να εμποτίζει το «Πνίξιμο στα
λόγια» – «Όταν έρθουν οι λέξεις, όλα τα άλλα εξαφανίζονται…» και, κοιτάζοντας την έμπνευση από χωρίς, η «Ιδιωτική Παράσταση» υπογραμμίζει την εμπειρία της γραφής στο αυτί του αναγνώστη.

Το «αμετάκλητο πρωτογενές» είναι το ανθρώπινο είδος. Σε αυτήν την εποχή της πολιτικής διαίρεσης και της αδιαθεσίας, το «πρωταρχικό» παίρνει στη συνέχεια διπλές έννοιες, με έμφαση σε αυτό που είναι πιο σημαντικό από τις συζητήσεις πολιτικής στο άμεσο παρόν.

Η έμφαση της δημιουργού είναι στη δημιουργία, η οποία απαιτεί μια «δύναμη δημιουργίας» που απλά δημιουργεί χωρίς να περιορίζεται από την αγάπη, το μίσος ή οποιεσδήποτε φυσικές ιδιότητες. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν τόσο πνευματικά κίνητρα, καθιστώντας δύσκολο για εκείνους τους
λίγους που επιθυμούν να αποκτήσουν μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση να βρουν ένα βασίλειο «ειρήνης και ισότητας». Πρέπει να κοιτάξουμε τη ζωή με όρους πνευματικότητας – όχι απαγορευμένες από θρησκείες που γενικά προκαλούν διαχωρισμό που οδηγεί σε μίσος και βία, και δεν παρασύρονται από κυβερνήσεις ή άλλα συστήματα που δημιουργούν διχασμούς, ούτε ξεγελάμε την ιδέα ότι εμείς οι ίδιοι μπορούμε να ελέγξουμε τις περιστάσεις.

Με ένα εκλεκτικό όραμα για την καθολική αλήθεια, το “Οι τρείς τους” είναι πιθανό να προσελκύσει όσους αναζητούν ειλικρινά μια αγκαλιάζουσα,απέραντη πορεία προς μια διευρυμένη, ανοιχτόμυαλη συνείδηση.

Συγχαρητήρια στην κ. Άννη Παπαθεοδώρου για το υπέροχο αυτό Μυθιστόρημα.

Related Post

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.